„Święty lans”

Powracają, powracają! Ta sama pijacka logika, a pod brodą kołnierzyk.

Gdyby mieć samochód, ile to bimbru? Nie, nie ile się zmieści,

tylko w przeliczeniu, jak by go sprzedać?

Pohandlowali trochę solniczkami na bazarze,

a od ‘trochę’ zaczyna się sukces wielkich korporacji.

Matematyka na wysokim poziomie: litry, procenty, promile...

Ile sprzedać złomu, żeby kupić trzy flaszki?

A tu śmierć mnie szarpie za rękaw, wymachuje kosą.

Z jej ostrza zwisa marchewka - milion dolców w reklamówce z Tesco.

Zabierze mi wszystkich, a w zamian za to wypłaci kasę jak w banku.

Zostaw ich, już za późno na żale; i tak już dużo zrobiłaś - mówi.

Wyciągam rękę po tę reklamówkę, a ona rozpływa się w powietrzu, rozmywa...

Oszukała mnie! Oszukała! Potem wbiega koń. Przez zamknięte okno.

Biały, chudy... Robi za karawan, szkapina, i zbiera plony.

Ja jak ta durna przy piecu... Grzeję sobie ręce.

Są taaakie ciężkie, zdeformowane. Przerastają mnie. Otulają czyjąś szyję.

I nie wiem, czy w poprzednim wcieleniu byłam kobietą,

czy królikiem zmielonym na pasztet.

Przyjdź do mnie w czwartek, kiedy losuję dusze

przeznaczone do spalenia na popiół.

Będzie zabawa!