„Kwestia nazewnictwa”

Matyldo, znów jestem starsza o rok.

Każda zmarszczka przecina inną.

Codziennie nowy włos się srebrzy.

Od kilku lat powieki boją się domknąć.

Jak wywołać wilka z lasu, żeby wpadł w zasadzkę?

Kolekcje perfum, apaszek, a dalej różne kroje czerni.

W nocy przewijają się obrazki: jezioro, pola, czerwone auto, czyjś ślub.

A ja wciąż z niczym.

Jakkolwiek duży lasek brzozowy, konkubent i bar sałatkowy

dla tych, co karzą kubki smakowe podróbkami z soi - to nic. Nic mojego.

Niegdyś miałyśmy brązowe oczy, pergaminową cerę i maleńkie torebki z koronką.

Dziś - podarunek od Alzheimera, odłożone pieniądze na pogrzeb

i niepisaną umowę z Panem Bogiem

na wynajem niewielkiego pokoiku w niebie z widokiem na morze.

Czy można zerkać na słońce cudzymi oczyma?

24.05.2011 r.